Nowe, zmienione wydanie Męki kartoflanej Janusza Rudnickiego to okazja do prześledzenia drogi twórczej jednego z najoryginalniejszych dziś polskich pisarzy. Najlepsze opowiadania Rudnickiego z lat 80. i 90. w jednym tomie! Jest Czesiu, co zawsze ustawiany na czujce, przepadł bez wieści. Jest Janusz
Dalszy ciąg "Listów z Hamburga" (pierwsze wyszły w tomie Cholerny świat ) - cyklu drukowanego od paru lat w "Twórczości". Tylko - cyklu czego? Listów, jak sugerowałby tytuł? Opowiadań? Reportaży? Esejów? Recenzji? Cholera wie. Zawsze jakieś kłopoty z tym Rudnickim! I jeszcze, chyba żeby potwierdzić
W swoich esejach bierze na warsztat rozmaite postaci z panteonu literatów, postaci historycznych, oryginałów: od Danuty Wałęsowej poprzez braci Grimm, Kafkę, aż po Hitlera. Tom szkiców biograficznych z osobistym autorskim wymiarem.
Powrót zadziornego krytyka i pisarza życiorysty! Zbiór błyskotliwych próz, portretów literackich i recenzji Janusza Rudnickiego Znakomity zbiór felietonów, portretów literackich i małych próz jednego z najlepszych polskich krytyków. Poprzez komentarze do współczesnej literatury, biografie znanych
Jeździłem i pisałem. Tłukłem się po Europie jak diabeł po piekle. Jeździłem tyle, że krok mi się zmienił, po chodniku chodzę tak jak w korytarzu pociągu, szeroko, na rozstawionych nogach. Stałem się urządzeniem przenośnym, podłączyć mnie można do każdego gniazda. Tak Rudnicki mówi o swojej nowej
Oto następne białe króliki wyciągnięte z mojego kapelusza. W jednej z klatek Piłsudski, niechluj w kalesonach, stawia pasjansa czy będzie dyktatorem Polski, czy nie. I jedno ma tylko ten infantylny dziadek życzenie, żeby puszczać mu na okrągło disnejowskie kreskówki. W innej skrzyżowanie jamnika z
W numerze 03/2013: - rozmowa z Januszem Głowackim, który o filmie Andrzeja Wajdy „Wałęsa. Człowiek z nadziei” mówi Dorocie Wodeckiej: „Do rozumienia Wałęsy jest wiele kluczy. Nie wszystkie pasują”, - artykuł Elizy Szybowicz o Małgorzacie Musierowicz i tekst Ignacego Karpowicza o uprzedzeniach pt.
Chodźcie, idziemy, nowa powieść Janusza Rudnickiego, to książka zabawna i przerażająca zarazem. O sprawach poważnych i dla Polaków trudnych mówi się w niej bez namaszczenia - autor stawia na groteskę, czarny humor i kpinę. Gdańsk, połowa lat 90. Z emigracji w Niemczech wraca do kraju pisarz. Stojąc
Tom prozy Janusza Rudnickiego, ekscentrycznego czytelnika i prowokacyjnego komentatora cudzych tekstów, pełnego pasji i przekory burzyciela pomników, podszytego melancholią sowizdrzała, konsekwentnego zbieracza rozsypanych po podłodze okruchów dnia powszechnego. W otwierających książkę szkicach
Zbiór znakomitych opowiadań, w których sowizdrzalski duch i groteska łączą się z nostalgią i przeczuciem śmierci. Bohaterowie Rudnickiego nigdzie nie są u siebie i nigdy nie są do końca sobą. Pod piórem Rudnickiego ich historie nabierają niezwykłej siły wyrazu. Doskonała konstrukcja, soczysty język
